İsviçreli sanatçı Jean Tinguely, büyük kinetik heykellerini ‘bir heykel, bir resim, bir eşlikçi, bir şair, bir dekorasyon; bu makine bir durumdur’ şeklinde tanımlıyor. Metal atıkları geri dönüştürerek ahşap bloklar, çimento blokları veya yağ varilleri üzerine monte eden sanatçı, hareketli eserleriyle dikkat çekiyor. Bu motorlu heykeller çalıştırıldığında, galerilerde adeta Fransız besteci Pierre Schaeffer’in savaş sonrası stüdyosunda geliştirdiği somut müzik (musique concrète) tarzına benzer sesler çıkarıyor. Luc Ferrari’nin de ilham aldığı bu sanatsal yaklaşım, endüstriyel malzemelerin sanatla buluşmasını gözler önüne seriyor.